Kıskançlık, çok doğal bir duygudur.Kıskançlığı tetikleyebilecek birçok neden vardır. Çocuklukta, kardeşin doğumundan sonrasında kıskançlık görülür. Bir bakıma, çocuk kıskançlık yaparak kendini korur ve daha önce kendisine verilen tüm ilgiyi şu anda kardeşiyle paylaşmak zorundadır. Bununla birlikte, birçok durumda, kıskançlık tepkisi abartılır. Bu, ustalaşmış yardımın lüzumlu olduğu zamandır, bu konuda bir psikologdan seans almakta fayda vardır.

 

Kıskançlıktan muzdarip olan çocuk, aynı duygusal alanı paylaşması gereken ve rakip olarak algıladığı kardeşine kırgın ve kızgındır.

 

Kıskançlık çok normal ve beklediğimiz bir tablodur, psikologlar olarak. Anne baba bu durumu nasıl yöneteceklerini bilemeyebilirler. Kendimden örnek vermem gerekirse, ben 5 yaşındayken kardeşim doğduğunda bana komşu bir teyze şöyle bir cümle kurmuştu: ”Kardeşin doğdu artık senin pabucun dama atıldı.” Gidip hemen ayakkabılarım nerede diye kontrol ettim. Çocuk aklı işte ayakkabılarımı dama fırlattıklarını düşündüm 🙂 Neyse ki ayakkabılarım yerindeydi. 🙂 Çocuklara böyle şakalar yapmamız lazım. Çünkü gerçek gibi algılıyorlar 🙂 Hassas bir dönem. Kurduğumuz cümlelere dikkat etmeliyiz.

 

Çocuklar merhameti sonradan öğreniyorlar. Doğar doğmaz merhametli canlılar değiliz. Dolayısıyla çocuğumuz kardeşine vurmak isteyebilir. Onun canının acıdığını fark etmekte zorlanabilir. O anlarda hemen çocuğumuzun şiddet davranışını durdurmalıyız fakat ceza vermemeliyiz. Ceza eğitici bir davranış değildir. Böyle anlarda çocuklarımıza duygularını ifade etmesine izin vermeliyiz. Kardeşimi sevmiyorum diyebilir. Bu bebeği çöpe atalım bile diyebilir 🙂 O anlarda çocuğunuzu lütfen azarlamayın tam tersine duygularını açıkça söylediğin için teşekkür ederim deyin. Bunun yanında onu sevdiğinizi de ekleyin.

 

Korkmayın çocuğunuz zamanla kardeşini sevmeye başlayacaktır. Duygularını ifade etmesi bakımından psikolojik destek alarak bu kıskançlık dönemi daha sağlıklı atlatılabilir. Bazen anne babalar olarak neyin doğru davranış olduğunu biliriz fakat nasıl yapacağımızı bilemeyebiliriz böyle anlarda psikolojik destek almaktan çekinmemeliyiz.

 

Sevgi ve Sefkatle kalın. 🙂